Rah-Ka: Fakat orada doğru kimse yok

...
Rüzgarın elleri buğday başaklarının üzerinde geziyor. Genç sentor Hayl, eski bir klanda yaşayan ihtiyar babasının yanına gitti. Babasında lepra hastalığı vardı. Ona selam verdi ve dedi ki: "Sentorizm atlarda olmayan böyle yeni hastalıklar türetir baba." Kulakları iyi işitmiyor, bir boynuz ile duymaya çalışıyordu babası. Oğluna yaptığı iyiliklerden bahsetti. "Neden Hayl ismini verdik sana? Çünkü hayallerimizi gerçekleştirecek olan sendin. Çok az kimsede olan dilmaçlık eğitimini aldırdım sana" dedi. Hayl da "Baba! Sen, henüz ben hiçbir şey bilmeyen bir tay iken ruhuma, gerçek yüzüme, özüme hiç bakmazdın. Sadece bedenim olan bineğime bakardın ve yelelerini okşayarak onu severdin. Her şeyi bineğimden bekledin. Ruhumu, doğal özümü hiç görmedin. Ve bugün... gözlerin doğru yere bakıyor. Fakat orada doğru kimse yok. Şimdi bu büyük aldanışı düzeltme zamanı! Ben bir süvari olacağım. Doğduğumda olduğum gibi. Fıtrata uygun. Bu dünyaya beni gönderen iradenin benden hoşnut olduğu gibi. İlk halime döneceğim. Lütfen sen de gel Baba."
...

| Rah-Ka'dan bir pasaj.
Paylaş:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme