20200924

Berk ve Barika

... Manhalis, Vertigo°'nun otantik koridorlarında yürüyordu. Bir kesişim noktasında durakladı. Yeniden Radruum ile irtibata geçmek istedi, ancak ulaşamadı. Bu sırada yanındaki masal dükkanının önünde ilginç kozmik kıyafetleri ile çocuklar, insansı robottan çok eski bir hikaye dinliyorlardı. Kulağı onlara takıldı. Bilge ihtiyarlara benzeyen, elinde ahşap asası ile de ara sıra öksüren bu android ne kadar da gerçekçiydi; 

"Evvel zaman içinde iki kardeş; Berk, Barika ve kedileri Delis gizemli bir ormanın içinde uyanmışlar. Nereden geldiklerini ve nereye gitmeleri gerektiğini hiç hatırlamıyorlarmış. Etraflarına bakınırken kendileriyle konuşabilen ve çıkış yolunu bilen rengarenk bir papağan görmüşler. Ormanın derinliklerinde rehber papağan ile ilerledikleri sırada şiddetli yağmurlar başlamış. İzledikleri kuşu da kaybetmişler. Korkunç gök gürültülerine neden olan şimşeklerin ışığı ile yolu takip etmeye çalışıyorlarmış. Aniden her yer aydınlanmış ve Berk'in üzerine yıldırım düşmüş. Barika kardeşinin öldüğünü düşünerek ağlamaya başlamış. Ancak enerjinin çoğu ayaklarından toprağa geçen Berk, zorlukla da olsa ayağa kalkabilmiş. Üzerinden su buharları yükseliyormuş. Sırtında yanık izleri oluşmuş. Bir kaç saniye ayakta durabilen Berk yere yığılmış. Barika, kardeşini kuytu bir köşeye taşımış. Sabaha kadar orada kalmışlar. Gün doğduğunda Berk usulca gözlerini açmış. Yeniden yola koyulmuşlar, ormandan bir an önce çıkmak istiyorlarmış. Ormanın kıyısına ulaştıklarında karşılarına insan yapımı bir yer çıkmış. Burası çağlar ötesinden gelen, eski mi eski bir köşkmüş. Bahçesinde...

O sırada aradığı arkadaşını gördü Manhalis, hızlı adımlarıyla soldaki koridora girdi. 

... 

| Vertigo°'dan bir pasaj.

0 yorum:

Yorum Gönderme