20201030

Bilginin gizli yönü

(...) 

Bilginin gizli yönü sevgidir. Marifet ehline dahil olmak isteyenler için rehber, öznesiz yaşamlarla Özne ile yaşamı ayırt eden Kitaptır. Tekilliği gerçek manada görenlerin bir referansı var. Referansı oku! 

Metafiziksel inanç sevgiye inanmaktır. Ubûdiyyet ise sevginin bilgiye dönüşümüdür. Harflerin heceleri, kelimeleri, kelime öbeklerini, cümleleri, paragrafları, konuları, kitapları, külliyatı ve nihayetinde kütüphaneyi oluşturması gibi, bilgi zerreleri de bu alemleri oluşturur. Harflerin / zerrelerin manalarını ise, fiil ve isimler tarafından müspet ya da menfi anlamlar yüklenen sevgi oluşturur. 

Tek kaynaktan olduğu için, demir elementinin farklı formlara bürünmesi gibi sahih bilginin her çeşidi de evvel ve ahirde aynı kabul edilmelidir. Sevginin bir tohum / hikmet, bilginin ise bir yaşam biçimi / kudret olduğuna inanmalıdır. Tekilliği görebilir ve hissedebilirsen, kendisinden başka özne olmayan Özne'nin sevgisine ulaşmak için ilk adımı atmışsın demektir. Bilgi ile yetinme, sevgiyi ara! 

Kainat tamamen kutsal bilgi ve sevgiden oluşur. Varlıkların özü sevgidir. Öznenin sevgisine ulaşabilirsen, varlıkların özüne ulaşmış olursun. Ve bu, aynı zamanda kendi hakikatine ulaşmışsın -diğer bir deyimle vuslat- demektir. Bu noktada öznesizliğe kaymazsan, ilahi tekilliği görmeye devam ederek - müstakim yolda - varlıkları değiştirmek için bir istekte bulunmazsın, zuhurata tabi olursun. Sevgi varlıkların özü olduğundan zaten hiçbir şeyin değişmeyeceğini bilirsin. 

Sevgisini bilgide hapsedenler ve olması gerektiği gibi Özneye yöneltmeyenler kendilerini özneleştirdiler ve kalpleri ile kulaklarına perdeler indi; kendilerini kendilerinde hapsettiler. Öznesiz azaba / cehenneme döndürdükleri benlikleri onların ebedi yurdu oldu. Kendilerinden başka kabul ettikleri bir özne olmadığı için benliklerinde / cehennemlerinde seslerini de duyuramadılar. Gözlerinin kendilerinden başka görebileceği bir özne de yoktu. 

Fiil ve isim iken, özne olduklarını iddia etmelerinin bir sonucuydu bu. Sözde öznelerinin / benliklerinin ürettiği bilgi ve sevgi onların kalplerini hasta etti. Işığın karanlığı göstermesi gibi, gerçek bilgi ve sevginin yanında hastalıkları daha da arttı. Bu gerçek dışı halleriyle kendi öznesiz azaplarını hazırladılar. Ve onlar sahte özneleriyle gerçeğin önüne bir sis perdesi çektiler ama gerçeği gösterdiklerini iddia ettiler. 

Özne, kalplerde tecelli eder. Sevginin dışavurumu da bilgidir. Onların kalbinden ne hakiki bir sevgi, ne de hakiki bir bilgi doğdu. Onlardaki her fiil ve isim kendilerinden kendilerineydi.

0 yorum:

Yorum Gönderme